Skip to main content

De priesters van Pizarro

Cees van Casteren

Gezeten op het terras van de moderne wijnkelder van Uvairenda in Samaipata, op zo'n twee uur rijden ten zuidwesten van miljoenenstad Santa Cruz in Bolivia, word je stil van de schoonheid van de omgeving. Dit zou zomaar Toscane kunnen zijn, Slovenië of Friuli. Hadden de priesters die in de wake van Francisco Pizarro's kolonisatie wijn voor de eucharistie nodig hadden, enig idee wat zij teweeg zouden brengen toen zij in 1530 hier de eerste wijnstokken aanplantten?

Iedereen die altijd heeft gedacht dat wijnbouw buiten Europa iets van de afgelopen eeuw is, zal verrast zijn dat er al vijf eeuwen wijngaarden staan in Bolivia, ruim een eeuw voordat Jan van Riebeeck de eerste stekjes plantte aan de Kaap, 250 jaar voor Australië en bijna drie eeuwen voor Nieuw- Zeeland. Daarom is het zo jammer dat Bolivia niet heeft kunnen meeliften op de innovatiegolf van buurlanden als Chili en Argentinië. Sterker nog, in sommige delen van het land heeft de tijd stil gestaan. In Cinti waar het allemaal begon, een canyon- achtige vallei met paarse bodems, vind je nog steeds wijngaarden zoals de Spanjaarden ze in de 16e eeuw moeten hebben aangeplant: tegen inheemse boomsoorten die ontdaan zijn van al hun takken. Ware musea in wijnbouw.

De laatste trend in die innovatiegolf van Bolivia's buurlanden en trouwens de hele Nieuwe Wereld, is een drang naar 'elegantie'. Minder hout, minder alcohol en minder kracht; meer complexiteit en meer fraîcheur. Daar tegenover oogst men in Europa steeds later, met meer body en rijpheid en steeds hogere alcoholgehaltes als gevolg. Daardoor kruipen de twee stijlen steeds dichter naar elkaar toe. Zozeer, dat het moeilijk is om de verschillen aan te geven. Neen, serieus, ik heb soms problemen een Zuid-Afrikaanse chenin van een meursault te onderscheiden, een Duitse van een Nieuw-Zeelandse pinot noir of een Chileense syrah van een Crozes-Hermitage.

En met de ontwikkeling en ontdekking van steeds nieuwere wijngebieden met een koel klimaat zullen Nieuwe Wereldwijnen daarom nóg 'Europeser ' worden. Is dat erg? Nou ik zit er niet mee; ik ben helemaal voor 'elegantie'. Uit de Nieuwe of de Oude Wereld. Wel jammer voor degenen die nog steeds in stereotypen denken; dat terroir en elegantie het exclusieve domein is van Europa, want zij hebben een tenminste tien jaar gedateerde overtuiging. De priesters van Pizarro zullen erom moeten lachen in hun graf.

Mijn wijntip:
*
Norton, malbec, Mendoza, Argentinië, 2011
* Verkrijgbaar voor € 5,49 bij Albert Heijn (www.ah.nl)
* Proefnotitie: paarsrode kleur, kristalhelder, medium intens, met tranenacrobatie aan de glaswand. Fruitintense neus met tonen van cassis, zwarte kersen en vijgencompote. Hoewel vol van smaak, toch elegant met voldoende fraîcheur en rijpe tannine. Licht kruidige toon in de finale. Geschikte compagnon aan tafel voor bij stoofschotels, wild en lam.

Geen 16? Geen druppel!


Nieuwe reactie inzenden

  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegelaten HTML-tags: <br> <br /> <em> <b> <u> <i> <strong> <quote> <cite>
  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.

Meer informatie over formaatmogelijkheden

By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.