Down Under

'Je gaat ons er toch niet van langs geven, hè Cees?" Met al hun bravoure en zelfverzekerdheid zijn Australische wijnmakers verrassend gevoelig voor kritiek.Toen ik afgelopen week in Londen tijdens de Annual Trade Tasting in de Saatchi Gallery een bevriende wijnmaker mijn indruk gaf van de kwaliteit van Australische wijn en dat ik die de afgelopen jaren niet altijd even overtuigend vond, was haar reactie er een van gekwetste verontwaardiging. Wat had Australië gedaan om mij beledigen? Had het hockeyteam recent misschien onze jongens opgerold? Of had ik er nog steeds moeite mee dat Australië van de drie keer dat ze tegen Oranje speelden eenmaal van ons hadden gewonnen terwijl wij nooit verder gekomen waren dan een gelijkspel? Was het dat? Nou, neen.

In de beginjaren van de opmars van Australische wijn in Nederland had ik ook geen enkele reden om kritisch te zijn. Australië kwam met fruitintense wijnen en rijpe, zachte tannine in moderne verpakking en aansprekende merken die bij de consument gewild waren. En de topwijnen van oude stokken shiraz vormden voor het eerst een echt alternatief voor de top uit Frankrijk en Italië. En na enkele trips naar Down Under was ik persoonlijk getuige geweest van de Australische Wijnrevolutie, en een grote fan geworden. Daarbij hou ik van de Aussies en hun no-nonsensebenadering.

Waarom dan toch kritisch? Misschien omdat ik het gevoel had de afgelopen jaren dat Australië ons in de steek had gelaten. De witte wijnen werden steeds saaier terwijl de rode - nog erger - elk jaar zoeter leken te worden, kunstmatig overkwamen met veel te veel houtsmaak. Wijnen die vijftien jaar geleden nog vijf gulden kostten, stonden nu voor zeven euro op het schap, met geen proefbaar kwaliteitsverschil. En hoger op de kwaliteitsladder was het niet veel beter. De top van Australische wijn werd dankzij Parker ook ineens drie of vier keer zo duur. De schuld van dit alles lag wat mij betreft bij de multinationals die volledig geobsedeerd voor kortetermijnwinsten de eens zo beroemde Australische merken hadden uitgemolken.

Na een dagje Londen kan ik u gelukkig zeggen dat het scenario anno 2012 niet zo grijs is als ik het nu schilder en dat de Australiërs wakker zijn geworden. Gelukkig maar, want Australië heeft het talent, de wijngaarden en de knowhow om terug aan kop van het peloton te komen. Maar ze moeten zich concentreren op datgene waar ze het beste in zijn: wijnen maken die we graag drinken.

Mijn wijntip:
* Penfolds, Rawson's Retreat, Cabernet Sauvignon, South Eastern Australia, 2010.
* Te koop bij Albert Heijn en AH Wijndomein voor € 6,99. www.ahwijndomein.ah.nl
* Proefnotitie: robijnrood met diepe kleurkern. Aantrekkelijke aroma's van zwarte bessen en laurier met een toets eucalyptus. Lekker vlezig in de smaak met cassis royaal op de troon. Volle, lange afdronk. Bij gegrilde steak, pittige gehaktbal en de oosterse keuken.