Ik ben nog slechts een pitching wedge verwijderd van de 18e hole op de Pearl Valley Golf Course in Paarl maar heb, behalve als caddy of greenkeeper, nog geen gekleurde medemens op de baan gezien. Je hoeft maar één ronde op een Zuid-Afrikaanse golfbaan te lopen om te beseffen dat deze sport nog steeds vooral het voorrecht is van het blanke deel van de bevolking. Toch was de innige omhelzing van Afrikaner Louis Oosthuizen met zijn zwarte caddy op de laatste hole van het British Open van vorig jaar hartverwarmend. Het was niet gespeeld; twee professionals die na acht jaar samenwerking eindelijk het hoogst bereikbare behaalden, vierden oprecht een feestje. En huidskleur deed daar niet toe.
Diezelfde spirit heb ik vorig jaar ervaren tijdens het WK in Zuid-Afrika. Meningsverschillen voor wat betreft ras en politiek werden opzij gezet en iedereen stond als één man achter Bafana Bafana. Voor alle tekortkomingen van dit WK, met als belangrijkste dat Spanje won en niet Oranje, was het organisatorisch een triomf voor de Regenboognatie. Nu het WK ruim een jaar achter ons ligt en sommige stadions zoals hier in Kaapstad witte olifanten zijn geworden, heeft men zich weer gericht op de nijpende zaken. Zoals armoede; alléén Brazilië, gastheer van het volgende WK in 2014, kent grotere verschillen tussen arm en rijk dan Zuid-Afrika. Al is armoede een relatief begrip, zeker op het Afrikaanse continent. Vergelijk Zuid-Afrika met Swaziland, Oeganda of Senegal en het land van Zuma lijkt ineens een welvarende natie. Toch zal de meest fervente ANC-supporter moeten toegeven dat de vooruitgang traag gaat.
Wat wijn met dit verhaal heeft te maken? Het is economisch niet het meest cruciale exportproduct maar in termen van image wel heel belangrijk. Net zo belangrijk als het WK van 2010.
In Nederland doen Kaapse wijnen het goed, in volume in ieder geval. Na Frankrijk staat Zuid-Afrika op de tweede plaats in de supermarkt. De gemiddelde prijs is echter nog steeds te laag voor producenten om er droog brood mee te verdienen. Daarvoor zouden ze meer kwaliteitswijn moeten verkopen. Kwaliteitswijn die Zuid-Afrika overigens ook produceert.
Kunnen wij hierin een rol spelen? Jazeker. Door bijvoorbeeld met de feestdagen ook eens een duurdere fles wijn van de Kaap te kopen. Ongeschoolde arbeiders hoeven niet voor altijd ongeschoold te blijven; naast de wil heeft men immers ook inkomsten nodig om de samenleving te veranderen.
Mijn wijntip:
* De Grendel Syrah, Durbanville, Zuid-Afrika, 2008
* Verkrijgbaar voor € 13,95 bij de winkels van Gastrovino, waaronder De Kaasproeverij in Veenendaal, De Laak in Nijmegen en Ten Voorde Wijnhuys in Ugchelen (en elders in het land via www.gastrovino.nl)
* Proefnotitie: jeugdige, diepe, robijnrode kleur. Speels bessenfestival in de neus met witte peperigheid, minerale toets en specerijen. Fluwelige smaak met massa's zwarte en rode bessen, bosbessen, pruimen, mooie rokerige complexiteit, leer en tabak, goede fraîcheur en enorme lengte. Kruidige afdronk. Ideale wijn bij wild, steak en gegrilde tonijn.
Nieuwe reactie inzenden