Twee keer kerst

Al is het maar één keer per jaar kerst, voor de meeste mensen is dat vaak genoeg.Je hoeft geen Ebenezer Scrooge te zijn om te zien dat Kerstmis vaak te veel van het goede is; al die televisie, die ongebruikelijke calorieën, dat lange tafelen, alle drank. Aangezien ik dit jaar het kerstmaal niet één keer maar liefst twee keer krijg voorgeschoteld (eerst in Stellenbosch, daarna in Venray), wordt het voor mij een extra uitdaging om maat te houden. Het contrast tussen de feestdagen op het noordelijk en zuidelijk halfrond zullen zich overigens grotendeels tot het weer beperken. In Venray staat de centrale verwarming op maximum en wordt de openhaard ijverig gestookt, terwijl ik in Stellenbosch 's ochtends nog in een bermuda op de golfbaan sta. En ook qua diner veel overeenkomsten: pata negra, salade caprese en versgemaakte pasta vooraf, gevolgd door een gevuld kwarteltje in Venray en een braai in Stellenbosch. Chocolademousse van eigen recept na. Zelfs de garnituur zal niet veel verschillen.

Wat absoluut zeker anders gaat zijn, zijn de wijnen. Op reis drink ik altijd zoveel mogelijk 'lokaal' al is dat niet vanzelfsprekend als je in IJsland of Puerto Rico moet zijn - waar ik in het verleden veel ben geweest. Aan de Kaap echter volop keuze. Zoals gebruikelijk beginnen we met bubbels (Colmant, in Nederland niet verkrijgbaar) voordat we ons richten op een mooie chenin blanc (De Morgenzon; Les Généreux, Zutphen). Vervolgens de Peter Barlow van Rustenberg (Pallas Wijnen, Waddinxveen). Bij de kerstdis geen ruimte voor pinotage, merlot of chardonnay, mijns inziens veelal overschatte wijnen aan de Kaap. Voor na de Straw Wine van Mullineux (www.winematters.nl).

In Nederland ga ik voor Europa. Uiteraard begin ik met champagne (Serge Mathieu Cuvée Brut Tradition, beste champagne in 2011 volgens Decanter; Colaris, Weert). Dan een grüner veltliner van Hirtzberger (Imperial, Den Dolder), gevolgd door een op dronk zijnde Pauillac of Saint Julien (Château Léoville-las-Cases bijvoorbeeld). Al zou het dit jaar ook zomaar een rode wijn uit Oostenrijk kunnen worden, een Sankt Laurent of een Blaufränkisch. Met die voor mij zo aantrekkelijke kruidigheid naast veel rood en paars fruit, klassieke structuur en passende houtcomplexiteit. Als er iets is dat me in Nederland houdt, bij de open haard en familie met een boek van A.F. Th. van der Heijden en een groot glas wijn, is het dit. Waar u ook moge zijn met de kerst: geniet ervan. Met mate.

Mijn wijntip:
* Wendelin Blaufränkisch, Klassik, 2010, Burgenland, Oostenrijk.
* Verkrijgbaar voor: € 7,99 bij de wijnhuizen aangesloten bij de Wijnproevers, waaronder: In De Blauwe Druif Nijmegenp; 't Pleintje Doetinchem; Wijnhuis Zevenaar; Wijnhuis Sonsbeek Arnhem; Wijnhuis Bennekom; Wijnhuis Ede-Zuid; Lamers Haps. Voor verkoopadressen elders: www.wijnproevers.nl.
* Robijnrode kleur met paarse schitteringen, medium intens, met tranenacrobatie aan de glaswand. Kruidige neus met tonen van cassis, bosbessen en mokka. Mooie, frisse zuren, stevige tannine maar rijp en zacht. Ook in de smaak weer zwarte en rode bessen en die hele karakteristieke kruidige tannine. Blaufränkisch is waarlijk een extra specerij voor bij reebiefstuk en hazenrug, entrecote of zelfgemaakte hachee. Ideale en originele Kerstwijn.