Dat de Veluwe nog altijd een van Nederlands grootste toeristische trekpleisters is, blijkt ook deze laatste week van de kerstvakantie. Aan de rand van Nationaal Park Hoge Veluwe is het kil en donker en heersen regen en storm. Binnen is het druk en warm. We bezoeken restaurant Timber in Otterlo, te vinden in het ook in dit jaargetijde goed beklante hotel Sterrenberg.
Via de dame van de hotelreceptie belanden we in de lounge die het domein van veel hotelgasten blijkt. Kinderen zitten onder het oog van papa en mama braaf te lezen op iPad of in een heus boek. Jongelui hebben zich behaaglijk en letterlijk uitgestrekt op de comfortabele banken. Twee dames nemen met laptops en een drankje op tafel hun business door. Een moeder roept haar dochtertje tot de orde.
Nippend aan de goede witte huiswijn (Chileense sauvignon blanc van Panul, € 4 per glas) overzien we het schouwspel en bestuderen de menukaart. Zes voor-, acht hoofd- en zes nagerechten. Voor elk wat wils met ruim baan voor de regionale, en waar mogelijk biologische, producten. Eerlijk en puur is het motto. Maar ook totaal niet verrassend of spannend, constateert mijn disgenoot de ex-topchef. "Maar daarvoor zitten we ook in een traditioneel hotelrestaurant..."
Dat merken we ook als we aanschuiven aan het wat kleine tafeltje. De opstelling van het meubilair is gericht op het herbergen van veel gasten. Het staat allemaal dicht op elkaar. En dat betekent dat je gesprekken aan het buurtafeltje ook zonder inspanning letterlijk kunt volgen. Veel hotelgasten dineren 'in huis' en dus is het erg druk, rumoerig en warm in Timber.
De bediening doet zijn best om vriendelijk alles op de rit te houden, maar de onderlinge communicatie is niet optimaal. "Klopt het dat u de paella heeft besteld? Een van u koos een wijnarrangement, maar de ander...?" "Oh, een bobarrangement, halve glaasjes... toch?" Meerder keren wordt ons door een andere gastheer eenzelfde vraag gesteld.
Als amuse komen glaasjes op tafel met een stukje warm 'krokant gevogelte' op een bodempje van gekruide mayonaise. Een kipkrokantje dus. Uit de frituur waarin ook vis bereid lijkt. Het stukje fingerfood draagt namelijk een lichte visgeur.
Een fles water (niet op de nota!) en bruinbrood met wat mayonaise en een tapenade van olijven (én pit) gaan aan het voorgerecht vooraf. Het wachten wordt veraangenaamd als de wijn bij dat voorgerecht al vroegtijdig wordt geserveerd. Een lekkere witte verdejo van Medina uit de Spaanse regio Rueda (€ 6 voor het hele en € 3 voor het bobglas).
Omdat menu's alleen per tafel te bestellen zijn, kiezen wij beiden van de kaart. Mijn tafelgenoot laat het oog vallen op de 'paella met zeevruchten en in panko gefrituurde gamba, rode peper, kroepoek van gamba en een jus van saffraan' (€ 13). "Het smaakt goed. Daar kun je niks van zeggen, maar ik mis op tafel wat dingen die wel beloofd waren. Ik zie geen gefrituurde gamba en waar is de kroepoek? En de saffraan is niet te proeven. Ik vermoed dat de paella geelgekleurd is met kurkuma of iets dergelijks."
Omdat we toch op de Veluwe zijn kies ik voor de 'terrine van Veluwse eend met in rode port gekonfijte uitjes, siroop van rode biet en gebakken briochebrood' (€ 13). De eendenpaté is wat droog, niet echt vers en mist body qua structuur. De smaak is echter niet verkeerd. Het port-uitje blijkt enkelvoud en het briochebrood een wat taaie mini-variant.
Ook voor onze hoofdgerechten wordt de wijn al rijkelijk vroeg gepresenteerd. Maar heel erg vinden wij dat niet omdat de wachttijden tussen de gangen iets oplopen. En: de wijn is uitstekend! Montepulciano uit de Italiaanse Abruzzen. Voor € 6 (het hele glas) een dieppaars-rode volle, robuuste wijn met veel karakter.
De culinair expert is vol lof over zijn gegrilde entrecote (€ 24) die mals en mooi gaar is. De gekaramelliseerde witlof, het stamppotje van andijvie en de jus van kalf missen echter de juiste warmte. Omdat ook het bord amper lauw is, vermoeden wij dat het vlees wat te laat van de grill kwam.
Dat geldt ook voor mijn hoofdgerecht. De gebraden filet van Veluws zwijn (€ 22) is uitstekend. Lekker, goed op temperatuur, mals, mooi rosé. Maar de garnituur mist ook hier de juiste temperatuur. De aardappelpuree is zelfs bijna koud. Het kroketje van ibericoham is zelfs amper lauw te noemen, bovendien taai en smaakt zodoende niet (meer). De kweepeercompote is goed, maar die smaakt ook gekoeld sowieso lekker.
Apart wordt een kruising tussen pommes frites en pommes Pont Neuf gepresenteerd. Het lijken platte reepjes frites. Maar omdat ze te dun zijn, werden ze door het frituren te taai. Ze missen nu de lekkere knapperigheid die goede frites kenmerkt.
De lekkere knapperigheid mist ook het nagerecht van de culikenner aan mijn tafel. Mille-feuille van witte druivenparfait, sabayon van vanille en cassisijs (€ 8). De mille-feuille (zeg maar zeer vele laagjes telkens heel dun uitgerold bladerdeeg) is, aldus mijn disgenoot, "oud, taai en echt niet lekker". Ook mijn toetje (€ 8) is niet het gewenste slotakkoord. De mousse van mascarpone en amaretto smaakt redelijk, maar is gepropt in een glas met daar overheen veel te veel crumble van lange vingers met daarop een beetje amper koud ijs van karamel. Jammer.
Goede, hete koffie van Peeze met, van de etagère voor elk twee, bonbonnetjes rondt ons diner keurig af. Alleen kijken we weer wat bedenkelijk als we zien dat daarvoor € 4,25 per kopje op de rekening staat.
Als we Timber verlaten draait de keukenbrigade nog op volle toeren en blijven de gastheren en gastvrouw hun best doen het de vele gasten naar de zin te maken. Aan klandizie is nog steeds geen gebrek. Buiten is het zo goed als droog en lijkt de storm geluwd.
Prijs voor compleet diner voor twee personen inclusief drank: € 122,50. Restaurant Timber, Houtkampweg 1, 6731 AV Otterlo. Telefoon 0318-591228. www.sterrenberg.nl
Nieuwe reactie inzenden