In veel hotels zoek je tevergeefs naar kamer 13. Die wordt in de nummering overgeslagen, want je weet maar nooit.Bij De Nieuwe Winkel, een verse loot aan de Nijmeegse horecastam, zullen ze ook zo hebben geredeneerd. Bij de tafeltjes ontbreekt het ongeluksgetal. Wij zitten aan nummer veertien, onze buren op twaalf. Menigeen heeft al de roem bezongen van dit zo'n halfjaar oude restaurant, gevestigd in een voormalig winkelpand in hartje stad. Op een donderdagavond nemen wij de proef op de som. We worden voorkomend ontvangen door een gastvrouw die ons de garderobe wijst en - het is nog stil - ons een tafeltje laat uitkiezen. In het interieur gaat modern comfortabel hand in hand met warm en kleurrijk. In een hoek een knalrode bar; verder veel pastel in een strakke vlakverdeling, een mooie houten vloer en smalle raampjes die zicht bieden op de keuken. En, niet onbelangrijk, heerlijke zitbanken. De opstelling van de tafeltjes in een lange rechte rij waarin de gasten tegenover elkaar zitten - een slim gebruik van deze pijpenla - betitelt de culinair expert als 'de trambaan'. "In Den Haag had je veel van dit soort lange, smalle horecapanden. Bij de opkomst van de grand cafés werd dat de populaire, want meest praktische opstelling. Te vergelijken met de indeling van een tram."
We drinken een pilsje (€ 2,50) en een chardonnay viognier huiswijn (Le Masnuy uit Pays d'Oc, € 3,80) en laten ons de formule van De Nieuwe Winkel uitleggen. Eigenlijk heel simpel. Er is slechts één driegangenmenu (€ 38). Voor- en hoofdgerecht kennen een vegetarische variant en als dessert is er zoet of kaas. Elke veertien dagen verandert er één gang. Wie hier na de eerste keer een compleet nieuw menu wil nuttigen, moet dus zes weken wachten. Buiten dat is het mogelijk om tegen een meerprijs van een tientje alle gangen te nuttigen. In de praktijk een mogelijkheid die alleen openstaat voor vleeseters. Het ontgaat ons waarom er kennelijk vanuit wordt gegaan dat vegetariërs geen grote trek kunnen hebben. Weinig keus in eten dus in De Nieuwe Winkel en datzelfde geldt voor de wijn, althans als je de flessen (uit oude en nieuwe wijnlanden) buiten beschouwing laat. Per glas twee soorten wit, twee soorten rood, één rosé en één bubbels. Die eenvoud ontlokt de horecadeskundige de opmerking dat 'het personeel hier niet erg kundig of geschoold hoeft te zijn'. Gratis kraanwater staat de hele avond op tafel.
We beginnen met de eerste van twee amuses die, zo was ons uitgelegd, voor iedereen eender zijn. Even later staat er een bloempot voor onze neus met in de aarde een radijsje. "Niet schrikken", lacht de serveerster. "De aarde is eetbaar, die bestaat uit moutmeel gemengd met noten." We vissen het radijsje eruit en dippen 'm in de 'aarde' die inderdaad zeer smakelijk blijkt. Nog nooit eerder zo'n geinige amuse genuttigd. Onderzoek van mijn tafelheer leert dat het bloempotje half is gevuld met de eetbare aarde. Samen met de radijs hebben wij er hooguit een theelepel van op. "Wat gebeurt er met de rest?", vraagt hij zich af. "Kan me niet voorstellen dat die wordt weggegooid. Als het opnieuw wordt gebruikt voor andere potjes, zou dat niet erg hygiënisch zijn." Ook de volgende amuse - het Gouden ei geheten - valt in de categorie ludiek. Een halve goud geschilderde eierschil gevuld met gepocheerd ei en een crème van maïs, room en sherryazijn. De crème smaakt verrukkelijk, maar het ei eronder is eerder rauw dan gepocheerd. En dat is jammer, want dat blieven we allebei niet. "Bovendien link", vindt de horecaman, "met het oog op salmonella". En opnieuw kraakt hij een kritische noot over de 'verpakking'. "Zo mooi beschilderd lijkt die eierschil me niet voor eenmalig gebruik. Maar hoe maken ze 'm dan schoon? Zo'n schil is te kwetsbaar voor in de vaatwasser..."
Bij ons voorgerecht - zwarte truffeltofu met Chinese kool en bergkaviaar voor de een, op sake gestoomde zeebaars met shiitake en bosui voor de ander - gaan we door met de huiswijn. Allebei kiezen we rood, een cabernet sauvignon, wederom Le Masnuy. De keus mag dan beperkt zijn, deze wijn smaakt voortreffelijk. Datzelfde geldt voor de zeebaars die mijn gezelschap 'heerlijk' vindt. Ook mijn voorgerecht smaakt goed, al proef ik geen truffel. Ook is de portie niet erg ruim. Verrassend lekker is de bergkaviaar: die oogt als gewone kaviaar, maar is toch helemaal vegetarisch. Onze borden, daarover zijn we het eens, kunnen zo ingelijst en wel aan de muur. "De kok is een echte designer", concludeert de horecaman. Dan het hoofdgerecht. Voor hem fazant met pindasaus, lotuswortel en pompoen, voor mij in sinasappel gekonfijte witlof met citroenpolenta en waterkers. Opnieuw bijzonder lekker. "Al is die combinatie van fazant met pindasaus niet de mijne. Het vlees is echter perfect gebakken en smaakt top."
Datzelfde geldt voor het vegetarische gerecht. Al verzucht ik andermaal dat het wel heel erg weinig is. Ik ga hiermee, in tegenstelling tot de vleeseter die een heel behoorlijke portie voor zich heeft staan, zeer zeker mijn maag niet kunnen vullen. Dat is de reden dat ik de kaasplank wil tot besluit. Een viertal mooie kaasjes die goed op temperatuur zijn. Ik laat me er een glaasje Tuilé Rivesaltes dessertwijn bij schenken (€ 5,50). De overkant van de tafel zet zich aan de pandanpudding met sesamijs. Uiteraard wil ik daarvan proeven. Beetje gek, zwart ijs en pudding met een rijstsmaak. "Daarvoor is het kookwater van de rijst gebruikt", weet de kenner die duidelijk niet gecharmeerd is van dit soort curiositeiten. "Doet me te veel denken aan dropijs en colasaus die een jaar of tien geleden even een hype zijn geweest. Dat is één keer leuk, daarna gaat het vervelen." Als we afsluiten met thee (€ 2,20) en een dubbele espresso (€ 4,40) geserveerd met een grappige lolly, zit de zaak vol. Beetje bizar om te zien dat iedereen precies hetzelfde zit te eten. Op één enkel tafeltje na met een afwijkend dessert. De veertien dagen zijn bijna om.
De Nieuwe Winkel: design op je bord
door:
Dorine Steenbergen donderdag 8 december 2011, 11:00
Prijs voor compleet diner voor twee personen, incl. drank € 109,80.
© De Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Afbeeldingen:
Ambiance (1x):
7.50 Bediening (2x):
8.00 Voorgerecht (2x):
7.50 Hoofdgerecht (2x):
8.00 Nagerecht (2x):
8.00 Prijs/kwaliteit (3x):
7.50 Gemiddelde cijfer:
7,62 5 reacties
Reacties
Over de tong: Onjuistheden en
by Anonymous - 13-12-2011, 15:40
Over de tong: Onjuistheden en suggesties op basis van onkunde tot journalistiek verheffen is ook een kunst.
Dorine Steenbergen heeft samen met een onbekende horecadeskundige goed gegeten bij ‘De Nieuwe Winkel’. Jammer dat deze deskundige niet met naam en toenaam genoemd wordt anders zou ik hem willen aanspreken op een aantal onjuistheden en suggestieve opmerkingen. Zo bedrijf in mijn optiek geen journalistiek.
Suggestief 1: "Per glas twee soorten wit, twee soorten rood, één rosé en één bubbels. Die eenvoud ontlokt de horecadeskundige de opmerking dat 'het personeel hier niet erg kundig of geschoold hoeft te zijn'." Op de wijnkaart staan prachtige wijnen, waar de gastvrouw en gastheer alles van af weten.
Suggestief 2: " "Wat gebeurt er met de rest?", vraagt hij zich af. "Kan me niet voorstellen dat die wordt weggegooid. Als het opnieuw wordt gebruikt voor andere potjes, zou dat niet erg hygiënisch zijn." " Geen enkel zichzelf respecterende horecaman/vrouw zal het zich in zijn hoofd halen eten wat terugkomt opnieuw te gebruiken. Deze opmerking zegt meer iets over de 'horecadeskundige' dan over 'De Nieuwe Winkel'.
Suggestief 3: “En opnieuw kraakt hij een kritische noot over de 'verpakking'. "Zo mooi beschilderd lijkt die eierschil me niet voor eenmalig gebruik. Maar hoe maken ze 'm dan schoon? Zo'n schil is te kwetsbaar voor in de vaatwasser..." “Het van de zotte om te bedenken dat iemand ook maar de moeite zou nemen om een goud gespoten eierschaal schoon te wassen voor hergebruik. Te gek voor woorden.
Tot slot de Pandanpudding: ""Daarvoor is het kookwater van de rijst gebruikt", weet de kenner." Als de 'kenner ook maar even de moeite had genomen om op internet op zoek te gaan naar 'pandan' had hij geweten dat pandan niets met rijst te maken heeft, maar alles met de pandanpalm.
Concluderend: Neem de moeite je te verdiepen in de materie, heb je vragen, stel ze dan ter plaatse, maar vooral als je pretendeert deskundige te zijn. Als je echt zo deskundig bent, durf er dan voor te staan en zet je naam bij het artikel.
Nu wordt 'De Nieuwe Winkel' tekort gedaan.
Ik ga er deze week met plezier weer genieten van de ambiance en vooral de smaakbeleving.
Ad van der Staak
zojuist heb ik een reactie
by Anonymous - 12-12-2011, 15:24
zojuist heb ik een reactie ingestuurd en deze is beslist niet "anonymous" (waarom overigens geen NL-tekst?). Mijn naam is Martine Brantsma en ik ben al 25 jaar abonnee.
Wat een vreemde reacties,
by Anonymous - 12-12-2011, 15:22
Wat een vreemde reacties, zowel van u als van uw tafelheer. Uiteraard gaan in een dergelijk restaurant, met een kok die ook in sterrenrestaurants heeft gewerkt, de restjes gewoon in de vuilnisbak en wordt alles afgewassen. Hoe kunt u nu denken dat zo'n ei te recyclen is..... !! En dan nog iets over het ei. Het ei is eerst gepocheerd en daarna vermelngd met de andere ingrediënten, dus kans op salmonella is 0,0.
En natuurlijk wordt de pandanpudding wordt niet gemaakt van rijstwater. Ik had van uw tafelheer toch wel een beetje meer kennis verwacht of u had 't op z'n minst even na kunnen vragen.
Ik irriteer me lichtelijk aan
by Anonymous - 12-12-2011, 13:09
Ik irriteer me lichtelijk aan deze opmerkingen:
"Onderzoek van mijn tafelheer leert dat het bloempotje half is gevuld met de eetbare aarde. Samen met de radijs hebben wij er hooguit een theelepel van op. "Wat gebeurt er met de rest?", vraagt hij zich af. "Kan me niet voorstellen dat die wordt weggegooid. Als het opnieuw wordt gebruikt voor andere potjes, zou dat niet erg hygiënisch zijn."
"De crème smaakt verrukkelijk, maar het ei eronder is eerder rauw dan gepocheerd. En dat is jammer, want dat blieven we allebei niet. Bovendien link", vindt de horecaman, "met het oog op salmonella". En opnieuw kraakt hij een kritische noot over de 'verpakking'. "Zo mooi beschilderd lijkt die eierschil me niet voor eenmalig gebruik. Maar hoe maken ze 'm dan schoon? Zo'n schil is te kwetsbaar voor in de vaatwasser..."
Ik mag toch wel hopen dat de culinaire "kenner" weet is dat er professionele mensen in de keuken en bediening werken en dat iedereen zich bewust is van de HACCP-regels en of in bezit is van Sociale Hygiene.
Buitengewoon nutteloze opmerkingen en het is gebaseerd op...... ????
Over de tong: Onjuistheden en
by Anonymous - 09-12-2011, 15:05
Over de tong: Onjuistheden en suggesties op basis van onkunde tot journalistiek verheffen is ook een kunst.
Dorine Steenbergen heeft samen met een onbekende horecadeskundige goed gegeten bij ‘De Nieuwe Winkel’. Jammer dat deze deskundige niet met naam en toenaam genoemd wordt anders zou ik hem willen aanspreken op een aantal onjuistheden en suggestieve opmerkingen. Zo bedrijf in mijn optiek geen journalistiek.
Suggestief 1: "Per glas twee soorten wit, twee soorten rood, één rosé en één bubbels. Die eenvoud ontlokt de horecadeskundige de opmerking dat 'het personeel hier niet erg kundig of geschoold hoeft te zijn'." Op de wijnkaart staan prachtige wijnen, waar de gastvrouw en gastheer alles van af weten.
Suggestief 2: " "Wat gebeurt er met de rest?", vraagt hij zich af. "Kan me niet voorstellen dat die wordt weggegooid. Als het opnieuw wordt gebruikt voor andere potjes, zou dat niet erg hygiënisch zijn." " Geen enkel zichzelf respecterende horecaman/vrouw zal het zich in zijn hoofd halen eten wat terugkomt opnieuw te gebruiken. Deze opmerking zegt meer iets over de 'horecadeskundige' dan over 'De Nieuwe Winkel'.
Suggestief 3: “En opnieuw kraakt hij een kritische noot over de 'verpakking'. "Zo mooi beschilderd lijkt die eierschil me niet voor eenmalig gebruik. Maar hoe maken ze 'm dan schoon? Zo'n schil is te kwetsbaar voor in de vaatwasser..." “Het van de zotte om te bedenken dat iemand ook maar de moeite zou nemen om een goud gespoten eierschaal schoon te wassen voor hergebruik. Te gek voor woorden.
Tot slot de Pandanpudding: ""Daarvoor is het kookwater van de rijst gebruikt", weet de kenner." Als de 'kenner ook maar even de moeite had genomen om op internet op zoek te gaan naar 'pandan' had hij geweten dat pandan niets met rijst te maken heeft, maar alles met de pandanpalm.
Concluderend: Neem de moeite je te verdiepen in de materie, heb je vragen, stel ze dan ter plaatse, maar vooral als je pretendeert deskundige te zijn. Als je echt zo deskundig bent, durf er dan voor te staan en zet je naam bij het artikel.
Nu wordt 'De Nieuwe Winkel' tekort gedaan.
Ik ga er volgende week met plezier weer genieten van de ambiance en vooral de smaakbeleving.
Ad van der Staak
Nieuwe reactie inzenden