Reuzeninsecten en 't graf van Jantje

Het Speulderbos noemen ze wel het bos van de dansende bomen.Dat komt door de oude krom gegroeide stammen, die in de ochtendnevel of schemering lijken te bewegen.In deze streek woonde ook Jantje van Speulde, maar dat was 3.500 jaar geleden. Of ze Jantje heette weet niemand, zoals we vrijwel niets van haar weten. Het enige dat ze ons naliet zijn wat botjes en haar lijksilhouet in het zand. Maar de archeologen waren destijds zo blij met de vondst van haar resten dat haar silhouet in het Nijmeegse Museum Het Valkhof terechtkwam en later in het Historisch Museum Arnhem. Inmiddels is ze terug in Ermelo, in museum Het Pakhuis, waar je wordt bijgepraat over het leven in de Bronstijd en over de grafheuvels die je onderweg ziet. Het is volop genieten van bos en natuur op deze zestien kilometer lange wandeling, die begint bij de molen van Garderen aan de Oud Millegenseweg 5. Kijk onderweg door de bossen vooral ook eens omhoog. Daar zijn beeldhouwwerken uitgehakt in de hoge stammen van dode bomen. Dat is een reusachtig eresaluut aan de 'vuilnismannen van het bos': de insecten.

Een opmerkelijke plek in het Speulderbos is het Solse Gat. Het is een opvallend diepe kuil met onderin een moerasje. Er wordt wel beweerd dat de plek is genoemd naar de Germaanse zonnegod Sol. Over het ontstaan van het Solse Gat bestaan uiteenlopende theorieën. Misschien is hier in de IJstijd een enorm brok van een gletsjer gesmolten, of het is een oude stuifkuil van een zandverstuiving. En dan is er nog dat volksverhaal, over een klooster dat hier door de aarde is verzwolgen, omdat de monniken zouden zijn bezeten door de duivel. Mysteries genoeg dus en verbaas je dan ook niet als je hier een wichelroedeloper tegenkomt. Of iemand die stellig weet te vertellen dat deze kuil via energiebanen is verbonden met prehistorische locaties, zoals de Drentse hunebedden, de Bretonse menhirs óf de grafheuvel van Jantje.