Een universum van glimmertjes

Glinsterend als juwelen, glanzend als zuurtjes. De vloeren en wanden van Suzan Drummen plaatsen je in een andere wereld.
Kartonnen bananendozen vol glinsterende steentjes, kristallen, kerstballen en spiegels. Als je ze zo op een rij ziet, kun je je bijna niet voorstellen dat er over vier dagen al een patroon op de galerij van Museum Het Valkhof ligt.
Haar werk zit in de collectie van het Stedelijk Museum in Amsterdam, het Bonnefanten Museum in Maastricht. Suzan Drummen (48) schildert, filmt en maakt installaties: glimmende eilandjes, als mozaïek, juwelen van strass. "Ik was vroeger al gefascineerd door de knopendoos van mijn moeder. Mijn leven lang verzamel ik glimmende spullen. Als een ekster."
Lang dacht ze dat haar glinsterende creaties binnen de kunstwereld vooral als decoratie zouden worden gezien. Maar toen ze in 2003 eenmaal durfde, werd er heel positief op gereageerd. "Het overstijgt versiering, het zijn vormen, zich eindeloos herhalend, als een universum. Je weet niet waar je moet beginnen en stoppen met kijken. Ik wil mensen zo lang mogelijk laten kijken, geen kant-en-klare vorm voorschotelen." Een glimmertje is geen glimmertje, vindt Drummen. De twintig dozen vol grote kristallen optisch glas (laten maken in Tsjechië), ronde, ovale, vierkante steentjes, beplakte cd's, maar ook waxinelichthoudertjes, zilverkleurige kartonnetjes uit bonbondoosjes en kerstballen, gaan leeg. Voor elke expositie koopt ze iets nieuws. Nu zilveren kokers, normaal pootjes van een kampioenschapsbeker. Soms combineert ze kristallen met ballonnen die ze beschildert en vervolgens laat verschrompelen.
De Amsterdamse woont deze maand in het Besiendershuis, kunstenaarshotel aan de Waalkade. Zo kan ze dagelijks naar het Valkhof waar ze samen met vrijwilligers - twintig in totaal - op de galerij én in de kelder steentje voor steentje patronen maakt op vloer en muur. Drummens hoek op de eerste etage kijkt uit op het Valkhofpark. Bij de rechte, moderne ramen heeft ze besloten voor een zo rond mogelijke compositie te gaan.
Nog maar een paar uur bezig, tekenen de eerste contouren zich af. Ronde spiegels weerspiegelen blauwe lucht en kale takken. "Die straks weer blad krijgen. Ik wil de omgeving in mijn werk betrekken." Na een maand moet de expositie klaar voor publiek zijn. "Het is goed dat ik een einddatum heb, want ik kan eindeloos glimmertjes blijven leggen."
Suzan Drummens werk is vanaf 25 februari te zien (duo-expositie met Marliz Frencken) in Museum Het Valkhof in Nijmegen.