Skip to main content

Smakelijke spaghetti à la Tarantino

Tisha Eetgerink

Film: Django unchained

Regie: Quentin Tarantino

Met: Jamie Foxx, Christoph Waltz, Leonardo DiCaprio

Te zien in: Arnhem, Doetinchem, Ede, Nijmegen, Tiel, Wageningen, Zevenaar 
Quentin Tarantino ruilt de pussywagon uit Kill Bill in voor een paard, de zwarte dassen uit Reservoir dogs en Pulp fiction voor Stetsons en de arme joden uit Inglourious Basterds zijn vervangen door arme negers. Negers? Exact, van diplomatie zal niemand Tarantino ooit beschuldigen. Zelfs met pen en papier in de aanslag raak je de tel kwijt van het aantal maal dat de term 'nigger' voorbijkomt in Django unchained. In Amerika, waar de rassenongelijkheid duidelijker merkbaar is dan hier, zorgt dat voor ophef. Regisseur Spike Lee noemde de film respectloos naar zijn voorouders. 'Slavernij hoort niet bij een spaghettiwestern', vindt hij.

Het zal Tarantino allemaal worst wezen. De 49-jarige filmmaker en cultheld lapt regels graag aan zijn laars en volgt zijn eigen foute smaak. Dat is er een van overdreven geweld, rondspattend bloed, snelle auto's (of paarden), lekkere wijven en komische types die idiote dialogen voeren. Django vormt hierop geen uitzondering. Django unchained vertelt het verhaal van slaaf Django (Jamie Foxx). Die wordt bevrijd door de premiejagende tandarts dr. King Schultz (Christoph Waltz) om hem te helpen een paar boeven op te sporen. Als tegenprestatie helpt Django bij de zoektocht naar zijn als slaaf verkochte vrouw. Ze treffen haar op Candyland, de grote plantage van Calvin Candie (DiCaprio) en diens huisslaaf Stephen (een hilarische rol van Samuel L. Jackson). Overeenkomstig de Tarantino-traditie resulteert dit in een bloedige over-the-top finale.

Django is Tarantino's meest logische film tot nu toe. De verhaallijn is van meet af aan duidelijk en kent weinig afleidende zijpaadjes. Gevolg is meer aandacht voor het filmische element: weidse prairies en besneeuwde bergtoppen. Verder, zoals we gewend zijn, een nadrukkelijke rol voor de muziek. Tarantino zette o.a. zijn eigen jaren '60/'70 collectie op de soundtrack. Aan plastische geweld valt niet te ontkomen maar zelfs voor wie moeite heeft met afgerukte ledematen en keihard racisme, maken de vele verwijzingen en grappige scènes, zoals die met slecht gemaakte Ku Klux Klan-mutsen, veel goed. Tarantino levert met Django unchained 165 minuten hoogstaand entertainment af.

4

Nieuwe reactie inzenden

  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegelaten HTML-tags: <br> <br /> <em> <b> <u> <i> <strong> <quote> <cite>
  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.

Meer informatie over formaatmogelijkheden

By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.